جمهوری قلم

وضعیت خطرناک گنجی

پريشب دوست آزادی‌خواه عزيزم، شکوه ميرزادگی متنی فرستاده بود که من هم امضا کنم. متن بسار خوبی است که فضای ديالوگ می‌سازد، نگرانی اهل قلم در تمامی اين سال‌ها واقعاً ستودنی‌ست. و اين ديالوگ قشنگ است، نتيجه می‌دهد، و ما را به هم نزديک‌تر می‌کند.
می‌خواستم متن را امضا کنم ولی فکر کردم من که می‌دانم شيرين عبادی با تمام احساس و توانش دارد تلاش می‌کند.
و امروز شيرين عبادی در اين مورد مصاحبه‌ای انجام داد که در اين فضای تفاهم و همدلی و مبارزه بازتابش را ضروری می‌دانم. متن اين مصاحبه را (با يک ويرايش مليح) از راديو فردا نقل می‌کنم:
با وخامت اوضاع جسمانی اکبر گنجی، روزنامه نگار زندانی که نزدیک به یک ماه است در اعتصاب غذا به سر می‌برد، هلن فلاتر، رئیس کمیسیون حقوق بشر پارلمان اروپا، در نامه‌ای به رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا خواهان اقدام فوری برای نجات جان گنجی و آزادی او شد. رادیو فردا ، از خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل و وکیل آقای گنجی، درباره‌ی آخرین وضعیت موکل وی پرسیده است.
شیرین عبادی (وکيل اکبر گنجی، تهران): آقای اکبر گنجی در مقاومتی که برای دموکراسی و آزادی در ایران شروع کردند، با شهامت تمام دارند ادامه می‌دهند و امروز بیست و هفتمین روز اعتصاب غذای ایشان است. تمامی تلاش‌های من و سایر وکلا و آزادی‌خواهان ایران تاکنون بدون نتیجه مانده و این آزادی‌خواه شجاع هنوز در زندان است و روز به روز به مرگ نزدیک تر می شود.
مینا بهارمست (رادیوفردا): شما آخرین بار آقای گنجی را کی ملاقات کردید؟
شیرین عبادی: من سه بار برای ملاقات آقای گنجی رفتم و هر سه بار بر خلاف قانون مانع از ملاقات من با موکلم شدند و بار چهارم که در اثر رایزنی‌های فراوان و اصرار بیش از حد توانستم موکل خود را ببینم برخلاف قانون مأموری را به دستور دادستان تهران گذاشته بودند که ناظر بر ملاقات ما باشد و این کار خلاف قانون بود و در اعتراض به این عمل خلاف قانون، آقای گنجی و من حاضر به ملاقات نشدیم.
مینا بهارمست: شماری از ایرانیان مقیم خارج از کشور، هنرمندان، پژوهشگران و اساتید دانشگاه، درنامه‌ای سرگشاده از شما خواسته‌اند که مورد زندانیان سیاسی ایران و به‌خصوص مورد اکبر گنجی را به مجامع حقوقی بین‌المللی بکشید و در آنجا مطرح کنید.
شیرین عبادی: من از توجه ایرانیان ارجمندی که خارج از ایران هستند، به مسائل حقوق بشر در ایران، خصوصاً وضعیت خطرناک آقای گنجی، سپاسگزاری می‌کنم. همدلی آنها شهامت ما را بیش‌تر می‌کند اما دوستان باید توجه داشته باشند که آنچه خواسته‌اند از مدت‌ها قبل شروع شده است. یعنی از ابتدای اعتصاب غذای آقای گنجی. من علاوه بر مقامات داخلی و راه‌های قانونی که در داخل کشور هست، از کلیه‌ی امکانات بین‌المللی خودم استفاده کرده‌ام و نمونه‌اش اطلاعیه‌ی مشترکی بود که من، سازمان دیدبان حقوق بشر، فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز، و همچنین عفو بین‌الملل امضا کرده بودیم، و بعد از آن هم باز در اثر تلاش‌های من و سایر همکارانم چندین بار سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر مسئله را مطرح کردند، ولیکن باید امکانات ما را هم بدانند.
مینا بهارمست: از شما انتقاد می‌شود که چرا شما مورد اکبر گنجی را در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل مطرح نمی‌کنید؟
شیرین عبادی: مراتب به کمیسیون حقوق بشر اطلاع داده شده ولی عملکرد آنها هم طبق ضوابط حقوق بشر است، یعنی دولت ایران را صدا می‌کنند و به آن اخطار می کنند که اگر گوش نکرد، که تا الآن گوش نکرده، آن وقت مسئله بایستی در مواقع مخصوص خودش در مجمع عمومی یا در کمیسیون حقوق بشر که سالیانه تشکیل می‌شود مطرح شود. من برنده جایزه صلح نوبل شدم و این البته بلندگوهای بیش‌تری در اختیار من قرار می‌دهد که بتوانم حرف خودم را رساتر به گوش همه برسانم ولیکن آرزو می‌کنم ایکاش به جای جایزه صلح نوبل یک کلید طلائی به من می‌دادند تا من دروازه‌ی زندان‌ها را باز کنم، و حرف من تا کنون منجر به آزادی آقای گنجی نشده. البته خوشبختانه آقای زرافشان از زندان برای معالجه بیرون آمدند و در بیمارستان مشغول معالجه هستند اما من نمی‌دانم چه عاملی باعث می‌شود که آقای گنجی که شدیداً بیمار هم هست، مخالفت بشود از اینکه بیاید در بیمارستان بستری شود.

شيرين عبادی: ایکاش به جای جایزه صلح نوبل یک کلید طلائی به من می‌دادند تا دروازه‌ی زندان‌ها را باز کنم.