میلادِ یکی کودک شکفتنِ گلی را ماند
چیزی نادر به زندگی آغاز می کند
با شادی و اندکی درد.
روزانه به گونه ای نمایان بر میبالد
بدان ماند که نادره ی نخستین است...
و نادره ی آخرین...

سلام انتخاب زيبايي بود هم اين وهم پتك اهنين

سلام، شما كجائيد استاد؟!
خدامرحوم فريدون مشيري رو رحمت كنه، اما حتما اين دنيا وروندزندگي اون كودك رو تغيير ميده!
من يه دست نوشته از فريدون مشيري دارم،اون شعر:"از دلافروزترين روز جهان" رو،قشنگه ،ولي اين روزها سخت ترين روزهاي ايران ،مي دونيد؟، برامون زود به زود اينجا بنويسيد كه دلمون خيلي تنگه!

سلام
باز ويز ويز هاي وقت و بي وقت خرمگس. چكنم كه ...............بازم رفتم سر وقت سمفوني مردگان....سيگار و ويز ويز و خوندن

جوانه هاي باغ زندگي...
شكوفه هاي عشق...
كبوتران برج دوستي...
باز خواب ديدي باسي!؟

شوره زار سم وحشي ندارد . كهكشان جادو ندارد . خار هم زيباست. هر چه سم و جادو و زشتي است از ما است . انسان تنها بد كار هستي است . و تاثيرگذارترين.

میشه لطفا د راسرع وقت یه کتاب بنویسید یا سایتتان را بروز کنید؟...باید چیکار کنیم...میخوایم بخونیممممممممممممم

اين شكوفه هاي عشق
از سموم وحشي كدام شوره زار
رفته رفته خار مي شوند؟
...
اي شكوفه هاي عشق از سموم بي عدالتي ها و جنگ ها و در بند بودن ها و .... باز هم بگويم؟ راستي چه دنيايي داريم...

باسي
نبام پيشت دلم ميگيره
اميدوار ميشم
باسي ته نكشيد
باسي هنوز كنارمونه
بزنيم يه ديشلمه
توي كافه هاي راه اهن
شوش...ته نكش باسي...هنوز هستن كسايي كه با كلماتت نفس ميكشن...ته نكش باسي...ادامه بده...

كودك من است

شایدبرای رفتن ازچندجهت کافی باشد/بادباشی/کابوسی سردرگم ازجنوب/که داردبه سمت موهای تومی وزد/بادکه باد نیست/یعنی ازروزبه نمک های دست های تو/ یعنی ازشب به پاشیدن روی زخم های من/لیموها/لاک پشت/وکلمات بی ربطی...می بینی معروفی عزیز..کلمات چقدربی ربط هستند

دورود /

هر نفسي ..
تك نفسي ..
ولو چنان دور...
ولو چنين دير ..

هم باز غنيمتي ..
هم باز غنيمتي ..

وقت خوش ./././././././././././././.

سلام هم بغض
گاهي در اين انديشه ام كه چگونه اجازه داديم ؟ و گاه با خون دل بر اين باورم كه همچنان مي توانيم .
و در اين ميان . همراه با همنوايان و هم بغضان , درد غربت بر جان ميكشيم و هر روز داغ هجر وطن را ناله مي كنيم .
از اين كه مي نويسي و مي انديشي سپاسگزارم.

سلام دوست عزیز
با غزلی قدیمی به روزم که حاصل دوران تجربه است.
با مصراع هایی طولانی و حاوی یک روایت .......
و به هر حال این نیز یک غزل است:
.
دليجان می رود آهسته و غم ناک و موزون روی سطحِ جاده ی خاکی
و می لرزد در آن با هر تکان دل های پاک هفت مردِ ساده ی خاکی
صدای غژّ و غژّ چرخ های چوبی و خشک اَش نمی آيد به گوش ، امّا
به گوش اَت می رسد از زيرِ هر چرخ اَش صدای ناله ی سرداده ی خاکی.............
در سحوری به انتظارم.
[گل]

عمو باسی جانم.دلم این جا آنقدر تنگ شما می شود که می نشینم گاهی با خودم و می نویسم تان کنج خلوت جایی و به یاد بوی انس تان می روم تا همین چند خط که حالا حسرتش را می خورم و حسود می شوم به کسانی که می آیند این جا و می نشینند پای نوشته هاتان.
_______________________________
سلام عزيزم
يک چيزهايی سر جای خودش نيست.
به تو می گويم.
آنقدر بر اين راه می روم و می رويم تا جاده را بسازيم.
مگر نه؟

باز هم آهنگ زيباي سلام را برايت مي فرستم
سلام به دورترين دوري و نزديكترين دل
همراه با زيباترين لحظه ها از گذشته
و اميد به ديداري زيباتر در آينده

محمد خاتمي

ای نسیم رهگذر به ما بگو...

ما باد نكاشته بوديم كه حالا باد درو مي كنيم....

خار منم!
گرگ هار منم....
در بستر همين خاك كه يك وجبش از آن من نيست و
باز وطن مي ناممش،
و برايش از جان مي گذرم چنين درنده شده ام....

خوشحالم كه نوشتيد!

وقتی یک اشتباه ساده کفتر را کفتار می کند
دیگر برای کبوترانی که گرگ های هار می شوند دلم نمی سوزد.

موفق باشید و عاشق

خودتون بهتر می دونید همه ی سوال ها که جواب ندارند..

نيستي عاباس عمي؟كم لطف شدي.ما كه تازه جون گرفتيم.البته ميگن مرده دم آخري سر جون مياد سر حال مياد.تا صداي سرفه اي مياد سر كج كنيد همين گوشه نشستيم اينجا هم بوي نمور قهوه خانه هاي اردبيل رو ميده...
فاتحه اي چو آمدي بر سر خسته اي بخوان.....

سلام آقاي معروفي عزيز
براي خوندن نوشته هاتون هميشه اينجا ميام
شعراتون و داستاناتون
چرا ادامه ي تماما را نمينويسيد ؟
در ضمن اين سو وآن سوي متن باز نميشه
دوست دارم از اين قسمت هم استفاده كنم
يعني اطلاعاتي درباره ي داستان و داستان نويسي
و ادبيات كودكان
راستش شروع هم كردم به قصه نويسي
رشته ام ادبياته و در اين رشته تدريس ميكنم خوشحال ميشم از نظرات شمام بهره مندبشوم

اپ که نمیکنید دلم گواهی بد میده
خوشم با زیر و رو کردن وبلاگتون استاد................................منتظریم

سلام به عباس معروفي بسيار عزيز و نازنين
با آرزوي سلامتي و دلخوشي براي شما..... پاييز مبارك.

ممنون كه مينويسيد.

احترام به وسعت تمام قلبم براي شبهات...
هديه شايگي.

بینی ام را با دو انگشت گرفتم و دهانم را بستم و به دو آمدم تا مبادا در راه هوایی غیر از هوای اینجا تنفس کنم ...

ما را به جرم گناهی که نکرده ایم می سوزانند...

درود بر عباس معروفی بزرگ
بی صبرانه منتظر کتابهاو رمانهای جدیدت هستیم
ان شاالله کی منتظر شاهکار بعدی شما باشیم؟
بنویس عباس ،بنویس برای جوانهای خفقان زده ،برای آیدین ،برای امیر کمونیست

سلام جناب معروفی
یک بار بهتون E-mail داده بودم
درباره’ نوشته هام
خوشحال مي شم بخونينشون و راهنماييم كنين

اگه جای شما بودم نمی رفتم

سمی در کار نیست... غباری هم !.. گرگهای گذشته گرگهای امروز را پرورانده اند .... در میان گرگها همه روزی گرگ خواهند شد حتی اگر گرگ به دنیا نیامده باشند.... و چه شوربخت است بچه گرگی که گرگ به دنیا بیاید اما آدم شود !

موفق باشید و سربلند

روحش شاد....

دروود

لابد، بچه گرگها را نديده ايد.... آنقدر كوچك و دلنشين اند، كه نمي دانيد!

خار شدیم باسی

خرد شدیم
باسی
بنویس
اینجا دلمان خوش است به نوابغمان....آمریکا که هیچ غلطی نمیکند

با سلام و احترام خدمت جناب معروفي عزيز، همچنان از حضور در خلوت انس تان لذت مي برم... لطفا آدرس جديد تارنوشت را جايگزين نشانی قبلی بفرماييد. http://sameddin-ziaee.blogspot.com
سياسگزارم ـ سام
الدين ضيائی

سلام آقاي معروفي
خيلي خوشحالم كه شمارا فعال ميبينم من اهل افغانستان هستم ولي ازادبيات واديبان ايراني تا حدودي شناخت دارم وافتخارميكنم كه ازانديشه هاي شما استفاه ميكنم به قول ما زنده باشي وخانه آباد
اين كارگاه داستان نويسي ونويسنده گي شما خيلي خوب بود ....

چه بد كه براي ابراز شعف به جز كلمه نياز به نگاه هم هست....چشمهايم برق زد وقتي در شرط بندي ام ديدم اولين كسي كه به خانه جديدم آمد و خوشامد گفت شما بودين. سپاس.........

جوانه اي كه سبز مي شود
رد پاي كودكي است
كه دندان هايش را
براي آزادي خواهد كاشت ـ داشت كه نه
برداشت آخر اين فصل
ناردنگ دنيا را ...
جنگ ـ جنگ تا دنگ ـ دنگ
كليسايي كه زن هاي بيوه صادر مي كند .

آنلاين براي عباس عزيز . در ضمن آسا سلام مي رساند .
------------------------------------------------
انارام و آسای عزيزم
اميدوارم شاد و سلامت باشيد.
همين
عباس معروفی

از غبار جامعه ي پوسيده اي كه در آن زندگي مي كنند!
خيلي دوست دارم نظرتون رو راجع به نوشته هام بدونم. (حتي يك آرزو!!!)

سلام آقای معروفی. حالا پس از دو سال دوباره به ثباتی رسیده ام و احساس مرگبار نوشتن و فلج ناگزیر این انگشتان بی کار.
احساس می کنم توان پرفورمنسی که دو سال پیش پیشنهادش را دادید را دارم. نمی دانم شما چه طور؟
اگر موافق بودید یا مخالف به ایمیلم بفرستید. سپاسگذار می شوم.البته در صورت تمایل سرش بحث می کنیم.

کاشکی کاشکی کاشکی
قضاوتی قضاوتی قضاوتی
در کار در کار در کار
نبود

---سلام---
---آقاي معروفي عزيز اونقدر شعرهاتون رو خوندم كه از حفظ شدم---اونقدر كتابهاتون رو خوندم كه حالا هر جاي ديگه اي نثري از شما ببينم مي شناسم---پروژه ي ترم قبلم خيلي سنگين بود مخصوصا براي من كه همه وقتم به خوندن ميگذره و دريغ از يك خط نوشته ! ولي خيلي خوشحالم و خيلي راضي . چون با شما آشنا شدم---اين ترم قصد دارم تمام آثارتون رو بررسي كنم و چون خيلي خيلي سنگينه و شايدم خارج از توانم مي خواهم ازتون باز هم خواهش كنم يك بار ديگه هم كمكم كنيد---ممنونم---

شوره زار و كهكشان بهانه است ...
از صداقتي است شايد كه در جوانه عشق جا مانده است ...

فکر میکنم تلخ ترین حقیقت زندگی همین باید باشد .

سلام آقای معروفی
چرا اشکمو در میارین؟ چقدر حقیقت دردناکه.
اين کبوتران برج دوستی،
از غبار جادوی کدام کهکشان
گرگ‌های هار می‌شوند؟
..............................................................
به امید دیدار