دستهای تو را رها میکنم
تا به اقيانوس کبير بپيوندی
زيرا تو بزرگی
و من
آدمی هستم تنها.
مثل خدا که تقدير
نام تو را بر سينهام سنجاق کرد.
نگران من نباش.
سلام آقاي معروفي.
من عاشق نوشته هاي شمام و بي اندازه سبك نوشتنتون رو مي پسندم و با كتاب سمفوني مردگانتون زندگي كردم.
راستش من به تازگي وبلاگ نويسي رو شروع كردم.ميشه لطفا منت بذارين و يه گوشه چشمي بندازين؟