هوشنگ توزيع در خانه هدايت

هوشنگ توزيع اينجاست و من خوشحالم. امروز می‌روم کلن که فردا شب در کليسای پاول گرهارد برای آلمانی‌ها «سال بلوا» بخوانم. شايد دو روز بيش‌تر بمانم که دوباره کار زيبای او را با بازی بهروز وثوقی و شيلا وثوق ببينم. نمايش «از ماهواره با عشق» يکی از قشنگ‌ترين کارهای هوشنگ توزيع است. کاری شلاق‌کش بر پيکر دروغ و فريبکاریِ قوطی‌های نيمساعته، تا قوطی‌های بيست و چهار ساعته؛ من به همه‌شان می‌گويم قوطی.
 اجرايی روان که تماشاگر سه ساعت تمام از خنده روده‌بر می‌شود، و آنهمه حرف، و قوی. يکشنبه شب هم پس از اجرای نمايش با بهروز وثوقی و هوشنگ توزيع تا دم‌دمای صبح حرف زديم. شب عميقی بود.

ديروز با هم رفتيم برلينر آنسامبل، همان جايی که برتولت برشت و سپس هاينر مولر تئاتر را سال‌ها زندگی کردند. (عکس از پيام يزديان: جلو برلينر آنسامبل با مجسمه برشت) صحنه و کارگاه برشت را با هم ديديم، به خانه‌ی ‌برشت رفتيم، و دم غروب کنار سنگ قبرش عکسی به يادگار گرفتيم. هوشنگ بالای سنگ قبر يک خودکار پيدا کرد، آن را در جيب گذاشت و قول داد که باهاش يک نمايشنامه‌ بنويسد. بهش گفتم که حيف شهره آغداشلو در اين سفر همراهش نيست. دلم براش تنگ شده.
هوشنگ توزيع حالا در همين ملکوت خودمان وبلاگ دارد. پيش از سفرم به شهر کلن چند خطی نوشتم تا به دوستانم بگويم اين رفيقم هنرمندی است که بيش از هر چيز "آدم" است.