در ان سالهاي نه چندان دور كه شما درمقام استادي همه اين مسايل را پيش بني ميكرديد گوشي براي شنيدن نبود و اكنون كه گرگ صفتان از لانه حود بيرون خزيده اند بياد ان شبها در مدرسه ايت الله كاشاني مي افتم يادش به خير.

va shahed kist?

و حضور بي وجود بسيار والا تر است از وجود بي حضور.

پدر عزيزم
هر بار از شما بيشتر مي آموزم؛ نوشتاري بي قيد و صفت، کوتاه ولي بلند.
و من چه خوشبختم.

هنر با عشق مي‌ورزد
جمعي نمي‌ورزد، حتا با عشق خود.

چه خوب گفتید! هنرمندان همیشه در ذهن مردم زنده و حی و حاضرن! بعضیا(!) زنده شون با مرده فرقی نداره:)

و چه بسيارند اين جماعتي كه با حضور حتا غايب اند.

سلام

براي بار دوم ازتون ميخوام لطف كنيد و نظرتون رو درباره آخرين متن
وبلاگم بفرمائيد.

با كمال احترامات